بود . پادشاه عالم آن مسلمان خائن را جفا كرد « 1 » و آن جهود صاين را ثنا گفت . جفاى مسلمان كدام بود ، آنك « 2 » خاطى است ، « وَ مَنْ يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْماً . » « 1 - » ديگر گفت گناهكار است « 3 » و خائن است ، « وَ لا تَكُنْ لِلْخائِنِينَ خَصِيماً . » « 2 - » ديگر گفت تلبيس « 4 » است ، « يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ . » « 3 - » و ديگر گفت دروغ زن است : « فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً . » « 4 - » ثناى آن جهود كدام بود « 5 » ، آنك گفت بىگناه است « 6 » ، « ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئاً . » « 5 - » تا بدانى « 7 » كى جهودى با امانت به كى مسلمانى با خيانت . جهود را چون امانت باشد « 8 » ، بود « 9 » كى او را بهدايت كشد ، و مسلمان را چون خيانت باشد ، « 10 » بود كى آن خيانت « 11 » به غوايت كشد . يحيى بن معاذ الرازى گويد : « المعصية يزيد « 12 » الكفر و الطاعة يزيد « 13 » الايمان . » طاعت طليعهء سپاه سعادت و « 14 » ايمان بود . و معصيت مقدمهء لشكر شقاوت « 15 » و خذلان « 16 » بود . رجعنا . پس « 17 » چون ايشان « 18 » تلبيس حال خود كردند ، پادشاه عالم « 19 » حقيقت آن « 20 » بر رسول « 21 » آشكارا كرد و مجرم را از بىجرم « 22 » پيدا كرد « 23 » . « و لو لا فضل اللّه عليك . « 24 » » گفت : اگر نه فضل من دليل راه تو بودى و نه لطف من نيك خواه تو بودى ، تو بتلبيس ايشان « 25 » بىگناه را ملامت كرده بودى و گناهكار را فروگذاشته بودى . چنانست « 26 » كى مىگويد : اگر نه فضل من ترا « 27 » دستگير بودى نفس تو در راه

--> ( 1 ) - گفت ( 2 ) - + گفت ( 3 ) - + او اثما و ديگر گفت ( 4 ) - ملتبس ( 5 ) - است ( 6 ) - « آنكه گفت بىگناه است » ندارد ( 7 ) - + اى مؤمن ( 8 ) - بود ( 9 ) - باشد ( 10 ) - + لا بد ( 11 ) - + او ( 12 ) - تزيد ( 13 ) - تزيد ( 14 ) - « سعادت و » ندارد ( 15 ) - + بود ( 16 ) - ندارد ( 17 ) - ندارد ( 18 ) - + قصهء ( 19 ) - + جل جلاله ( 20 ) - حال ( 21 ) - + عليه الصلاة و السلم ( 22 ) - بىمجرم ( 23 ) - + پس فضل خود را دليل راه رشد مصطفى عليه الصلاة و السلم كرد ( 24 ) - + و رحمته لهمت ( 25 ) - + غره گشته بودى ( 26 ) - چنانستى ( 27 ) - ندارد ( 1 - ) سورهء نسا / 112 ( 2 - ) سورهء نسا / 105 ( 3 - ) سورهء نسا / 108 ( 4 - ) سورهء نسا / 112 ( 5 - ) سورهء نسا / 112